Luksong Tinik

Kasalukuyan akong naghihintay ng trabaho galing sa aking boss. Mahirap din pala ang maging petiks sa trabaho kasi kapag nandyan sa paligid mo ang mga bossing, kelangan mo gumawa ng props para mukha kang nagtatrabaho. Nandyan ang mga notebooks at pens na nakakalat sa aking mesa, pindot sa switch (para malipat sa isang CPU naman ang nasa screen ko), o minsan ay naglalagay ako ng headphones para deadma ang dating. May mga windows din akong binubuksan para kunwari may mga nire-research akong bagong topics.

Halos isang linggo na akong nababakante. Wala naman aksing feedback na dumating sa huling program na ginawa ko. At ngayon lang ay bigla akong natanong ng aking manager kung ano raw ang load ko ngayon. Sabi ko yung G11 Keyboard lang at hayun, ang pinakahihintay kong trabaho ay dumating na. Sa akin ipapasa ang isang task galing sa supervisor ko dahil may deadline silang hinahabol for next week.

Deep inside ay nagsusumigaw ako kasi kung bakit naman biglaan ang load ko! Galing ako sa mahabang bakasyon atheto trabaho agad. Pero sabi ko nun sa sarili ko, mula sa araw ng bertday ko (bukas na kasi ang kaarawan ko) ay magsisipag na ako. Magsisipag sa trabaho, sa bahay.. magsisipag na rin gumawa ng bagong resume, magsisipag na maghanap ng malilipatang trabaho.. Marami akong gustong baguhin at ayusin sa kasalukuyan kong estado. Saka ko na ikukwento kapag may free time na ulit ako. O sige, sisimulan ko na munang pag-aralan ang assignment ko.